De Peppel

Vroeger had je nog burgemeesterswoningen die het waard waren, om op een ansichtkaart te laten zien. De woning hieronder, De Peppel, staat aan de Jan Weitkamplaan. Toen nog met een flinke voortuin. Tegenwoordig loopt de weg zowat tot aan de voormuur. Het was de ambtswoning van burgemeester Bauke Schuite. Schuite was burgemeester van Stad-Hardenberg van 1922 tot 1931, als opvolger van J.W.C. Bloem. Burgemeester Bloem, de vader van de bekende dichter Jacques Bloem, stierf in een kliniek in Utrecht op 29 maart 1922. Zoon Bloem kon toen burgemeester worden, maar hij bedankte voor de eer. Hierop werd Schuite de nieuwe burgervader. Tenminste, dat wilde hij graag zijn, zo blijkt uit de speech die hij hield bij zijn intrede op 8 april: “Ik hoop steeds te zijn voor alle Hardenbergers niet alleen een burgemeester, doch – al ben ik nog jong – ook een burgervader, in den rechten zin des woords.”

Lees verder “De Peppel”

De Vechtbrug / De Brink

De brug bij Wamelink. Er zijn nog genoeg Hardenbergers die weten welke brug daarmee wordt bedoeld. Wie het niet weet moet maar eens het boekje “Hardenberg de eeuwen door” van meester Roosjen in de bibliotheek lenen of het bij een plaatselijke boekhandel aanschaffen. Als je de omslag bekijkt weet je meteen om welke brug het gaat. ‘De Voorstraatbrug’ zegt men tegenwoordig wel, of ‘De oude Vechtbrug’. Terwijl men ruim 40 jaar geleden sprak van ‘De nieuwe Vechtbrug’. De dichter Guillaume van der Graft, die van 1946 tot 1950 predikant van de Nederlands Hervormde Kerk in Hardenberg was, schreef erover in het gedicht ‘Jongens en meisjes’:

…En door die verkalkte ader
van een Voorstraat met zijn verschrikte
huizen, heen naar de bocht
van het kerkhof en dan
terug naar de nieuwe brug… Lees verder “De Vechtbrug / De Brink”

Kiosk De Poort

Een merkwaardig man met een zeer grote wilskracht, vitaliteit en een bescheiden karakter.” Zo typeerde burgemeester Van Splunder Harm Gort, eigenaar van sigarenmagazijn De Poort aan de Stationsstraat in Hardenberg.

Van Splunder sprak die woorden op 6 augustus 1983 in café Hendriks (nu Den Herdenbergher) tijdens een receptie die Harm Gort door vrienden was aangeboden, omdat hij 50 jaar winkelier was. Was geweest eigenlijk, want het jubileum betekende meteen zijn afscheid. In aansluiting op zijn toespraak speldde Van Splunder de jubilaris een zilveren medaille op de revers, omdat hij was onderscheiden met de eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje Nassau.

Lees verder “Kiosk De Poort”

Hendrik van Laar: de dichter van Lutten

Hendrik van Laar“Dorpsdichter bij de gratie Gods”, zo wordt Hendrik van Laar genoemd in één van zijn dichtbundels. Dat eerste was hij zeker. Dorpsdichter, omdat veel van zijn onderwerpen te maken hadden met het platteland van Noordoost-Overijssel. En misschien dat het tweede deel van de kwalificatie ook wel correct is. Van Laar had alleen lagere school gehad. Zijn kennis op het gebied van dichten, maar ook op het terrein van de zaken waarover hij dichtte, had hij geleerd van mensen als dominee Doekes en dominee Schot èn uit de ontelbare boeken die hij had gelezen. Had verslonden, is misschien een betere uitdrukking. Al moest hij een boek twee- of driemaal lezen, hij wilde koste wat kost begrijpen wat er stond.

Lees verder “Hendrik van Laar: de dichter van Lutten”